Hoorzitting van de OCMW-federatie in de Covid-19-commissie van het Brussels parlement

Op 14 januari 2021 werd de OCMW-federatie gehoord tijdens een hoorzitting in de Covid-19-commissie van het Brussels parlement.

De Federatie heeft getracht om op een genuanceerde manier de crisis in de woonzorgcentra te analyseren. En uiteraard is deze analyse ook onvolledig. Daaruit bleek dat er een gebrek aan aandacht en vooruitziendheid was ten opzichte van de woonzorgcentra: ze hebben wekenlang moeten wachten op beschermingsmiddelen en testcapaciteit. Sommige ziekenhuizen en huisartsen hebben met hun houding de situatie nog erger gemaakt. Het plaatsgebrek in de woonzorgcentra en het gebrek aan reactiveringspersoneel hebben ook gewogen. Daarbij hebben de gebrekkige opleiding in het gebruik van beschermingsmiddelen en de onvoldoende hygiënische kennis voor een pandemie niet geholpen.

Er is op dit vlak vooruitgang geboekt. De woonzorgcentra zijn vandaag beter gewapend tegen een heropflakkering of een derde golf.

We moeten te allen prijze vermijden dat de leefruimtes opnieuw gesloten worden, dat de bewoner geïsoleerd wordt op zijn kamer, dat activiteiten en animaties stopgezet worden, dat fysiek contact met naasten onmogelijk is en dat men binnen moet blijven. Geen enkele andere burger is geconfronteerd geweest met dergelijk zware, bittere en schadelijke cocktail.

In ieder geval hoeft een woonzorgcentrum geen “low cost”-ziekenhuis te zijn. Dat is niet haar roeping en ze heeft daarvoor noch de menselijke, noch de materiële middelen. Een woonzorgcentrum moet een leefruimte blijven waar ook zorgen worden aangeboden.

We stellen echter vast dat de onderbezetting blijft en dat een reeks woonzorgcentra het financieel niet erg breed heeft. Woonzorgcentra moeten middelen hebben vergelijkbaar met die van 2019 om de continuïteit van de zorg te waarborgen.

70% van de Brusselse overledenen zijn bewoners in woonzorgcentra. In dergelijk beschaafd en rijk land als het onze had zo'n ramp nooit mogen plaatsvinden. Deze tragedie is nog niet voorbij, maar de vraag naar de zin van dit alles wordt al gesteld. Afgezien van de operationele antwoorden, zou een officiële spijtbetuiging meer dan welkom zijn. Ter nagedachtenis van al diegenen die te vroeg en soms in ondraaglijke en verstikkende omstandigheden zijn vertrokken, maar ook uit empathie voor hun rouwende dierbaren.

De huidige vaccinatie geeft perspectief op opnieuw een meer zekere gezondheid en op een meer open en vruchtbaar leven. Het is een kwestie van leven en dood. Het is een kwestie van solidariteit, vooral met de meest kwetsbaren en de gezondheidswerkers. Het is ons aller morele en politieke verantwoordelijkheid. Laten we hopen dat we er zo snel als mogelijk geraken.

Ook al hebben we eruit geleerd, de vragen over het virus blijven. Hoe lang gaan de antilichamen mee? Zullen vaccins de transmissie beperken? Wordt collectieve immuniteit bereikt met vrijwillige vaccinatie? De onzekerheid blijft groot en het personeel in de woonzorgcentra is meer dan moe. Daarom moeten we waakzaam blijven: het is nog niet het moment om de aandacht te laten verslappen.


« Terug
Publicatiedatum
15-01-2021
Algemene voorwaarden | RSS | Nuttige links